| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
با یاد خدا دلها آرام می گیرد
لحظه ی سخت رفتنه هیچی تو قلب من نموند نگاه آخرین تو شعر جنونم و سرود از التهاب بی کسی منو آوردن به جنون زندگی زندونه و بس وقتی نباشه همزبون خواستم فراموشت کنم اما خیالت نمی ذاشت به غیر دیوونه شدن راهی جلو پام نگذاشت منو هرگز نبخش ای مهربونم همیشه بد بودم اینو خوب می دونم بهتره نشناسی منو منی که با تو بد بودم تنها از عشق و عاشقی شکستن و بلد بودم لایق بودنت نبود قلب حقیرم می دونم حقمه تا آخر عمر تنهای تنها بمونم |
|
+ نوشته شده در
جمعه ششم اردیبهشت 1387ساعت 17:30 توسط متین |
|
|
با یاد خدا دلها آرام می گیرد
گرید به حالم کوه و در و دشت از این جدایی می نالد از غم این دل دمادم فردا کجایی سفر بخیر سفر بخیر مسافر من گریه نکن گریه نکن به خاطر من باران می بارد امشب دلم غم دارد امشب آرام جان خسته ره می سپارد امشب در نگاهت مانده چشمم شاید از فکر سفر برگردی امشب از تو دارم یادگاری سردی این بوسه را پیوسته برلب قطره قطره اشک چشمم می چکد با نم نم باران به دامن بسته ای بار سفر را با تو ای عاشقترین بد کرده ام من رنگ چشمت رنگ دریا سینه ی من دشت غم ها یادم آید زیر باران با تو بودم با تو تنها باران می بارد امشب تورو کم دارم امشب آرام جان خسته ره می سپارد امشب این کلام آخرینت برده میل زنگی را از سر من گفته ای شاید بیایی از سفر اما نمیشه باور من رفتنت را کرده باور التماسم را ببین در این نگاهت زیر باران گریه کردم بلکه باران شوید از جانم گناهت
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و ششم اسفند 1386ساعت 15:32 توسط متین |
|
|
با یاد خدا دلها آرام می گیرد
دلم برات تنگ شده جونم می خوام ببینمت نمی تونم بین ما دیوارای سنگی فاصله یک عمره میدونم بغض ترانمو شکستن می خوام بگم عاشقت هستم تو عین نا باوری یک شب خالی گذاشتی هر دو دستم تو بودی تمام هستی و مستی و راستی و تمام قصه ی من تو بودی سنگ صبورم و نگاه دورم و لبهای بسته من نیمه شب از خوابم پا میشم نیستی پیشم باز دیوونه میشم دوری تو تیشه زد به ریشم نیستی پیشم... بی صدا از من خالی میشم هم صدا با بی حالی میشم گونه هام خیس از شبنم غم نیستی پیشم... تو بودی تمام هستیو مستی و راستی وتمام قصه ی من تو بودی سنگ صبورم و نگاه دورم و لبهای بسته من سلطان مشکی پوش رضا صادقی |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه نهم اسفند 1386ساعت 11:38 توسط متین |
|
|
با یاد خدا دلها آرام می گیرد
گلم از خود رهیدن را بیاموز به سر منزل رسیدن را بیاموز مجال تنگ و راهی دور در پیش به پاهایت دویدن را بیاموز زمین بی عشق خالی سردو مرده است به قلب خود تپیدن را بیاموز جهان جولنگهی همواره زیباست به چشمت خوب دیدن را بیاموز |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و نهم بهمن 1386ساعت 15:23 توسط متین |
|
|
با یاد خدا دلها آرام می گیرد
چقدر دستاتو کم دارم .چقدر مدیون چشماتم
تورو میبینم از دورو... هنوز محو تماشاتم چه بی حاصل به دور تو مثل پروانه می گردم گناهم شاید این بوده که من از عشق تو مردم دلم خوش بود که تقدیرم به دست تو گره خورده کسی جز دست نا اهلت دل مارو نیازرده دلم خوش بود که با عشقت غم دنیا حریفم نیست شنیدم عاقبت گفتی که عاشق مثل من کم نیست تقدیم به علی آرزوهام
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه پانزدهم بهمن 1386ساعت 14:31 توسط متین |
|
|
با یاد خدا دلها آرام می گیرد
 "" بگذار نگاهت كنم . . . میدانی؟ از وقتی رفته ام انگار چیزی گم شده . . . هر روز لبخندت امیدی برای انتظاری شیرین میبینی چه جای عجیبیست دنیای ما؟ تا دیروز ستاره ای پر از امیدو امروز . . . چندان زیادیست كه رنگ چشمانت كبود شده اند نمیدانم چرا رهایم نمیكنی؟ انگار باورم شده كه دوستت دارم . . . ملامتم نكن . . . میدانی؟ اینجا پر از بیكسیست من درختی شده ام میان خزانی كه تمام آرزوهایم را سوزانده من میمانم برایت . . . آنروزها آرزوها بیشتر از این بود میدانی؟ حالا تمام آرزویم زمستان سردیست كه با آمدنش گونه هایم میخشكند میان سردی دوست داشتنیش من میمیرم تا بهاری دیگر تنم را بلرزاند . . . میان این زندگی تنها بهانه ام تو هستی باورم نمیشود! هر روز كنار خشكه ای مینشینی كه روزی تمام آرزویش بودی . . . حالا من ساكتم . . . حرفی ندارم . . . تنها نگاهت میكنم به تلافی روزهایی كه ایكاش صدها بار داد میزدم : دوستت دارم . . . باشد من منتظر میمانم تنها كنار این درخت تكیده بمان . . . هر روز در آغوشش بگیر . . . نگذار بخشكد شاخه های نیمه جانش نگذار . . ."" |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه چهاردهم مرداد 1386ساعت 16:19 توسط متین |
|
|
با یاد خدا دلها آرام می گیرد
|
|
+ نوشته شده در
جمعه هشتم تیر 1386ساعت 19:16 توسط متین |
|
|
با یاد خدا دلها آرام می گیرد
عشق من: گفتی دوستت دارم به تعداد قطره های بارانی که بر صورتت می ریزد و من نیز دوستت دارم بدون توجه به چتری که روی سرت گرفته ای می خواهم بگویم:اگر لحظه ای فقط لحظه ای از تو دور بیفتم دنیای وجودم بی قرار دیدنت می شود بی قرار عشقت و بی قرار نگاهت اگر لحظه ای صدایت به گوشم نرسد تمامی آسمان و زمین وجودم سکوتی مبهم فرا می گیردو من بی قرار شنیدن صدای پر تلاطم ات می شوم می خواهم بگویم :عمریست دنیای من تیره وتار بوده است و حال که تو قدم در دنیای تیره ام گذاردی درخشنده ای خاصی را در وجودم احساس می کنم می دانم که گاهی بی رحمانه قلب کوچک و مهربانت را می ازارم مرا ببخش همه هستی من علی آرزوهام بی نهایت دوستت دارم
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه سیزدهم آذر 1385ساعت 15:37 توسط متین |
|
|
با یاد خدا دلها آرام میگیرد
زندگی یعنی چکیدن همچو شمع از گرمی عشق زندگی یعنی لطافت گم شدن در نرمی عشق زندگی یعنی دویدن بی امان در وادی عشق رفتن و اخر رسیدن بر در ابادی عشق می توان هر لحظه هر جا عاشق و دلداده بودن پر غرور چون آبشاران بودن اما ساده بودن می شود اندوه شب را از نگاه صبح فهمید یا به وقت ریزش اشک شادی بگذشته را دید می توان در گریه ی ابر با خیال غنچه خوش بود زایل اینده را در هر خزانی دید و آسود تقدیم به اقا هیمن
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه سی ام آبان 1385ساعت 9:27 توسط متین |
|
|
با یاد خدا دلها آرام میگیرد
و طلوع و سحر وغروب و اثر و چراغ شب یلدای کسی باش گلم و بهار و نسیم ونگار وندیم و دلارام و تسلای کسی باش گلم ابر شو باران باش برف کوهستان باش یاران پنهان باش چشمه جاری صحرای کسی باش گلم زندگی دریائیست پر تلاطم پر موج گاه موجی آرام گاه موجی در اوج با دلی دریائی ورق و ساحل دریای کسی باش گلم ماه و خورشید کسی قهرمان غم و کم های کسی باش گلم جرسی نفسی و مسیحای کسی باش گلم
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و هفتم شهریور 1385ساعت 19:15 توسط متین |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
| نوشته های پیشین |
|
اردیبهشت 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 مرداد 1386 تیر 1386 آذر 1385 آبان 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 |
|
RSS
|
